یه وقتایی بدجوری احساس میکنی از تو خالی شدی و از خودت حسابی ناامیدی همه چه انگار تبدیل شده به یه دور باطل و هرچی بیشتر میدویی کمتر میرسی خلاصه انگار زمین و زمان دست به دست هم دادن که تو حال خوبی نداشته باشی .......احساس میکنی فرسنگ ها دوری از کسیکه همه ی هستیت از اوست..............ازش خجالت میکشی و احساس میکنی نمیخوادت چون لیاقت بندگیشو نداری یا شاید حتی احساس کنی دوستت نداره(هرچند باید باور داشته باشی که این حسها غلطه و حقیقت نداره)..............درست وسط این همه ناخوشی یه روزی پیدا میشه مثل عرفه و یه دعای نابی مثل دعای امام حسین تو این روز که محاله کسی یه بار دل بهش بده و دلش رنگ و بوی عشق نگیره............. اون وقت انگار آب رو ریختی رو آتیش و دلت آرووووووووووووووووووووووومه آروم میشه...........احساس میکنی میخوای پرواز کنی از بس سبکی.... احساس میکنی چقدر به خدا نزدیکی و دلت میخواد هرگز نه این روز تموم شه و نه این دعا............ماذا وجد من فقدک و ماالذی فقد من وجدک...............خدایا کسیکه تورو گم کنه چی پیدا میکنه و کسی که تورو پیدا کنه چه چیزی دیگه گم میکنه از دست میده..