وسط آتیش بازیمون و خنده هامون یهو گفت قول ؟ بعد دستشو آورد جلو گفت قول بده دست ندادم گفتم خیلی ها دست میدن پای قولشون نمیمونن بد ضد حال خوردم بعد اون همشون خندیدن جز من زل زده بودم فقط به فضای روبروم یهو وسط فکرم داداشم گفت از کادر چشمهات به کی داری فکر میکنی اینهمه غرق شدی به اون دور دورها؟ بیا بیرون ...بهش گفتم یه کلمه بد حال آدمو میگیره یه وقتها ...3 ساعته بد حالم گرفتس بخاطر واژه و حرکت قول دادن تا عمر دارم دیگه با دست دادن قول به کسی نخواهم داد...آدمها وارد دنیای من میشن تا تمام حرکت ها حرفهای شیرینو واسم تلخ و غم انگیز کنن ...دمشون گرم هر روز عمیقترم میکنن اونقدر که خیلیها متوجه منظورم نمیشن وقتی حرف میزنم جز علی داداش که خودشم عین من فکر میکنه !