بعد از سه ماه تابستون که خیلی خیلی کم تو سالنامم یادداشت میزاشتم. امروز رفتم سراغش، چند ورق از گذشته زدم. . . چه صحبت هایی که نشده توش! الان حالت تعجب، بهت، آرامش، دلشوره و کلی پاردوکس دیگه در من تجلی پیدا کرده!

مریم تو شوکم ، شوک

روز آخر سر سفره ماه رمضونم با تو افطار شد

داشتیم در مورد کیک پزی باهم sms بازی می کردیم

چرا شوک؟!

آره یادمه. . .خیلی خوب بود یادش به خیر. . .

برای نوشته های توی سالنامم

یسک خیلی افطار کوفتم شد ولی آی چسبید

کوفت همیشه میچسبه. . .نوش جونت

خب خوابت چی بوده خب؟

خب نمیشه گفت اصن

آره اونم با سس اضافه جالبه خوابم رو یادم رفته بود ولی اینکه اون روز سر سفره داشتم باهات sms بازی میکردم جای دعا کردن رو یادم نرفته

اره منم یادمه همیشه. . .

منم خودم شبیه دعا بودم همین که پیشت بودم ینی یه عالمه دعا و چیزای خوب

یسک تو اصن تبلور تمام چیزای خوبی

ینی این کی میتونه باشه که به من این حرف رو زد؟