حواست به غبارها باشد ، غبارها منشا تغییراتند، تغییراتی از جنس فراموشی... غبارها روی لایه های ساکن احساسات و افکارت می نشینند ، آنچنان نرم و آهسته که اصلا متوجه نخواهی شد که مدتی است در زیر خروارها خاک به سختی در حال نفس کشیدنی ، باورنخواهی کرد که آهسته آهسته به چه موجود ترسناک و بی احساسی تبدیل شده ای ، دیگر خود حقیقی ات رابه یادنخواهی آورد... دیگر هیچ چیز را به یاد نخواهی آورد، هیچ وقت نخواهی فهمید که خیلی وقت است که مرده ای... بی آنکه مرده باشی ... حواست باشد ...
1392/07/30 - 21:40 در
عاشقانه زیستن