تقصیر مادر نیست اگر کودک شب خواب میبیند سریندیپیتی روی مین رفته است بچه ها آنقدر فیلم وسترن میبینند که با پرنده های روی سیم برق دوئل میکنند هفت تیر هم نباشد به سنگی راضی میشوند تقصیر مادر نیست که من از کودکی ، از بلندی میترسم وقتی که میدانم ارزش دکمه های بسته به ارتفاع آن است.... بگذار نانوائی های شهر باتوم خیرات کنند بچه ها فقط هفت تیرهای وسترن را به رسمیت میگیرند گور پدر نان ، گشنگیت را سوت بزن ، سمفونی گشنگان نوبل را هم نگیرد پشت وانت ها همیشه حرف هایی برای نگفتن را به تیراژ بالا چاپ میکنند باور کن این مملکت به راه راست هم برود ، نه صادق ، هدایت میشود نه نازلی به شاملو خیانت میکند نه هیچ مادری بچه ای را فهمیده سقط میکند / چه برسد به تانک ها این مملکت آنقدر مرد دارد که با یک مشت پیاز را به دو نیم کند اصلا مشت پیشکش ، هرچه فریاد دارید سر آمریکا بزنید تقصیر مادر نیست ، او هم نمیخواست من به این دنیا می آمدم از پس که پدر آرزو کرد ....کرد.... کرد. . این واگویه پیشکش مادرانگی هایم ، نسلی که از شب حجله به بعد ، درست خوابیدن را یاد گرفت. . .