از چیزی رنج نمی برم ... اما آن جا، شاید روح آن منِ پریده رنگ از دردی ناشناخته می لرزد ... دیگر رنج نمی برم. می نگرم خود را و دیگران را ... به خود پیچیدنی تب دار ... زیر آن آسمان درخشان ... ! (چزاره پاوزه)

چزاره پاوزه، شاعر، نویسنده، مترجم و منتقد ادبی ایتالیایی در 9 سپتامبر 1908 در دهکده ی سنتو استفانو بلبو در نزدیکی شهر تورین به دنیا آمد. وی کودکی سختی را گذراند، خواهرش بر اثر دیفتری جان خود را از دست می دهد و در سن شش سالگی پدرش در اثر سرطان مغز از دنیا می رود و تربیت او را مادرش به عهده می گیرد که سخت گیری های شدید او، چزاره را درون گرا و خجالتی بار می آورد. نوجوانی چزاره با عشق به طبیعت و کتاب گذشت، پسری خجالتی که تنها به دنبال پروانه ها ،پرندگان و راز جنگل ها بود.

پاوزه در حین تحصیل به یادگیری زبان لاتین و یونانی پرداخت. وی در سال 1926 در رشته ی زبان انگلیسی دانشگاه تورین نام نویسی کرد، این رشته را به قصد تعمق در ادبیات امریکا انتخاب کرد و در سال 1930 با نوشتن پایان نامه ای در باب تفسیر بر اشعار والت ویتمن به درس خود پایان داد. وی نقش برجسته ای در شناساندن ادبیات امریکا در ایتالیا دارد.

آثار او مانند تمام هم نسلانش متاثر از جنگ جهانی و فاشیسم و جنبش های مدرن سیاسی و ادبی است. می توان آثار پاوزه را در قالب رئالیست و یا نئورئالیست دسته بندی کرد که اکثرا متاثر از فضای اجتماعی پیرامونش هستند.

از آثار وی در قالب داستان و رمان می توان به : شب جشن، تعطیلی ماه اوت، گفتگوهایی با لئوکو، ساحل، تابستان زیبا ، خانه ای بر تپه، اشاره کرد.
همچنین مجموعه ی اشعار دوران جوانی، کار خسته می کند ، زمین و مرگ و مجموعه ی مرگ خواهد آمد و چشمان ترا خواهد داشت، آثار وی در قالب شعر می باشد.

چزاره پاوزه در 27 ماه اوت 1950 در سن 42 سالگی با مصرف ده بسته قرص خواب آور روی تخت خوابش در هتلی در شهر تورین خود کشی کرد.