آمدم اي شاه ، پناهم بده خط اماني ز گناهم بده / اي حَرمَت ملجأ در ماندگان دور مران از در و ، راهم بده / اي گل بي خار گلستان عشق قرب مکاني چو گياهم بده / لايق وصل تو که من نيستم اِذن به يک لحظه نگاهم بده / اي که حَريمت به مَثَل کهرباست شوق وسبک خيزي کاهم بده / تاکه ز عشق تو گدازم چو شمع گرمي جان سوز به آهم بده / لشگرشيطان به کمين من است بي کسم اي، شاه پناهم بده / از صف مژگان نگهي کن به من با نظري ، يار و سپاهم بده / در شب اول که به قبرم نهند نور بدان شام سياهم بده / اي که عطا بخش همه عالمي جمله ي حاجات مرا هم بده . . .