@اِبی بن بست. . . با عرض معذرت به تو حق می دهم ولی این باغبان خسته بِدان بیل زن نبود شیرینِ من! ببخش مرا مهربانترین فرهاد قصه هات اگر کوهکن نبود رنجاندمت؟عجیب تر از این نمی شود ما جزئی از همیم فقط جسممان جداست آخر مگر کسی ز خودش سیر می شود؟ وقتی که روحمان یکی و جسممان دوتاست گفتی تمام می شود این دل گرفتگی قدری بخند تا دلم آرامتر شود شک می کنم به اینکه تو بخشیده باشی ام چیزی بگو که شکِّ دلم بی اثر شود برگ گلم نَرَنج!خدا شاهد من است اندازه ی تمام خودم دوست دارمت یک شب اراده کن که بیایی ببین چطور بر روی چشم های تَرَم می گذارمت