بس که همپایش غم و ادبار می آید فرود بر سر من عید چون آوار می آید فرود می دهم خود را نوید سال ِ بهتر ، سالهاست گرچه هر سالم بتر از پار می آید فرود در دل من خانه گیرد ، هر چه عالم را غم است می رسد وقتی به منزل ، بار می آید فرود رنگ راحت کو به عمر ، -این تیر پرتاب اجل- ؟ می گریزد سایه ، چون دیوار می آید فرود شانه زلفش را به روی افشاند و بست از بیم چشم شب چو آید ، پرده خمّار می آید فرود بهر یک شربت شهادت ، داد یک عمرم عذاب گاه تیغ مرگ هم دشوار می آید فرود وارثم من تخت ِ عیسی را ، شهید ثالثم وقت شد، منصور اگر از دار می آید فرود بر سر من عید چون آوار می آید ، امید ! بس که همپایش غم و ادبار می آید فرود