نمیدونم از چه کسی باید عصبانی باشم، هر چند فرقی هم نمی کنه چون آخرش ترجیح میدم خودم رو مقصر بدونم....حتی در یک ساعت گذشته که خودم رو تو هوای بارونی شهر میدیدم ! جایی که دست تو جیبم کرده بودم و تو خیابون راه میرفتم، خیابونی که جوونها و میون سالها دست هم رو گرفته بودن و من نه در حال فکر کردن به آینده و نه مرور گذشته، بلکه فقط داشتم راه میرفتم، شاید فقط برای تنفس هوای بهاری و دور بودن از چهاردیواری اتاقم......شده تصمیم بگیرین دست از جنگیدن بردارید و زندگیتون رو بذارین به حال خودش تا حسابی به لجن کشیده بشه؟؟!.....