چشم من بیا منو یاری بکن گونه هام خشکیده شدکاری بکن غیر گریه مگه کاری میشه کرد؟ کاری ازمابرنمیاد زاری بکن اونکه رفته دیگه هیچ وقت نمیاد تاقیامت دل من گریه میخواد... هرچی دریا روزمین داره خدا با تموم ابرای آسمونا کاشکی میداد همه رو به چشم من تا چشام به حال من گریه کنن قصه ی گذشته های خوب من خیلی زود مثل یه خواب تموم شدن حالا باید سر رو زانو بذارم تا قیامت اشک حسرت ببارم دل هیشکی مثه من غم نداره مثه من غربتو ماتم نداره حالا که گریه دوای دردمه چراچشمام اشکشوکم میاره؟ خورشید روشن مارو دزدیدن زیر اون ابرای سنگین کشیدن همه جارنگ سیاه ماتمه فرصت موندنمون خیلی کمه سرنوشت، چشاش کوره نمی بینه زخم خنجرش می مونه تو سینه لب بسته ،سینه غرق به خون قصه ی موندن آدم همینه...