رنگ حنــا به دست زند نقش شادمان خوش بخت آنکسی که ز آفت شود امان آری شکیب در کف رنگ حـنـا خوش است در تا زه گی طراوت و شادیست هم چنان دل شاد می شود هر که برنگ حـنـا رسد در روز عید و جشن شده این بس امتحان رنگ حـنا خوش است به رنگینی جهان لبخند بر لبی که نـشـیـند به هر زمان عشق حـنا که بر دل پر آرزو نشست جای سوال نیست بسی خوش بود همان دیگر تـمــیز نیست به چشم حــنای ما شاه، گدا و معــتـبر و حــور با جــنان آزار کی رسد، به کس از برگ سبز او دلشاد گشته است بدان پیر وهم جوان کین، عدو و نفرت و خواری نخواهد او پر مهر قلب اوست عزیزم به هر مکان