دنبالر در حالت آرشیو است. امکان ورود یا ارسال وجود ندارد. برای دریافت پشتیبان به backup.donbaler.net مراجعه کنید. تماس: [email protected]

لب ها می لرزند، شب می تپد. جنگل نفس می كشد. پروای چه داری، مرا در شب بازوانت سفر ده. انگشتان شبانه ات را می فشارم، و باد شقایق دور دست را پرپر می كند. به سقف جنگل می نگری: ستارگان در خیسی چشمانت می دوند.

1391/01/24 - 19:17
بدون دیدگاه

پیگیری‌کنندگان دیدگاه

(مشاهده)