دنبالر در حالت آرشیو است. امکان ورود یا ارسال وجود ندارد. برای دریافت پشتیبان به backup.donbaler.net مراجعه کنید. تماس: [email protected]

دستهايم را که ميگيري... حجم نوازش لبريز ميشود! گويي تمام رزهاي زرد باغها با دستهاي بي دريغ تو براي من چيده ميشوند و قلب من پرنده اي ميشود به پاکي بيکران نگاهت پر ميکشد... و در آن وسعت بي انتها در خاکستري اندوه ابرها گم ميشود دستهايم را که ميگيري... نگاهم اين قاصدک هاي بي تاب هزاران شور در آبي فضا رها ميشوند و بغض گريه ها از شنيدن نفس زدنهاي روح زير هجوم آوار سرنوشت بي صدا شکسته ميشود... دستهايم را که ميگيري... عبور تلخ زمان را ديگر نميخواهم که باور کنم.....!

1391/01/29 - 17:05
بدون دیدگاه

پیگیری‌کنندگان دیدگاه

(مشاهده)