در هر کاری که برای شهدا بود خودش را فراموش می کرد . با پای مصنوعی ، ناراحتی کلیه و مشکلات دیگر برای تفحص به منطقه می رفت ولی یکبار هم نشد بگوید خسته شدم ، استراحت کنم . مثلاً می خواست موتور بیل مکانیکی را تعمیر کند ، با تمام وجود می رفت داخل موتور از هیچ چیزی ابا یی نداشت . ما آستین هایمان را بالا میزدیم و مراقب بودیم روغنی نشویم ولی او به این موارد توجهی نداشت . وقتی شهیدی پیدا می شد منتظر بیل نمی ماند . کاری نداشت زمین نرم است یا سفت با دستش زمین را میکند و یا حسین (ع) یا حسین (ع) گویان خاک ها را کنار می زد و شهید را روی دستان خود ، پای پیاده عقب می برد .... شهید حاج علی محمودوند فرمانده گروه تفحص ..