دنبالر در حالت آرشیو است. امکان ورود یا ارسال وجود ندارد. برای دریافت پشتیبان به backup.donbaler.net مراجعه کنید. تماس: [email protected]

این سرگذشت ِ کودکی ست که به سر انگشت ِ پا هرگز دستش به شاخه ی هیچ آرزویی نرسیده است! هر شب گرسنه می خوابید! چندُ چرا نمی شناخت دلش ، که گرسنگی شرط بقاء بود به آیین قبیله ی مهربانش! پس گریه کن مرا به طراوتــــ! حسین پناهی

1391/01/31 - 17:16 در پارادوکس
بدون دیدگاه

بازنشر

(1 کاربر)

پیگیری‌کنندگان دیدگاه

(مشاهده)