ما انسان ها خیلی موجودات عجیب و غریبی هستیم وقتی چیزی از خدا میخوایم اینقدر اصرار و پافشاری میکنیم که حد نداره. به هیچ چیز و هیچ کس هم گوش نمیدیم...اگه به آرزو و خواستمون رسیدیم که هیچ میریم دنبال کارمون و یه آرزوی جدید و اگر هم خواستمون برآورده نشد از زمین و زمان شکایت میکنیم و به همه چیز و همه کس شاکی میشیم و بعد از یه مدت یادمون میره و یه آرزوی جدید و روز از نو روزی از نو... ولی یه دوست چه خوب گفت که: آرزوهاتو يه جا يادداشت كن و يكي يكي از خدا بخواه. خدا يادش نميره ولي تو يادت مي ره كه چيزي كه امروز داري آرزوي ديروزت بوده..