رابطه‌ی عجیبی بین جسم و روح انسان برقرار است. اگر به جسم‌مان خوشی بسیار بدهیم، آن آرامش و خوشی روح را از دست داده‌ایم و خود را به یک آرامش موقت بسنده کرده‌ایم. بیشتر خوشی جسم انسان متوجه خواب بسیار و پُرخوری است. اگر این‌ کارها را عادت روزانه خود قرار داده‌ایم، روح‌مان را اسیر جسم کرده‌ایم و نسبت به پرورش روح بی‌توجه بوده‌ایم. نتایج این کارها هم برای هر انسانی مشهود است. ماه رمضان و روزه گرفتن فرصت خوبی‌است تا به روح و یا همان جان‌مان رسیدگی کنیم و از قید تعلقات کمی رهایی پیدا کنیم. یکی از علما جان‌ِ جان را فطرت انسان می‌داند و جانِ جانِ جانِ انسان را خدا می‌داند! برای این‌که به خدا برسیم باید از قید جسم رهایی پیدا کنیم.