............. صدای سرد قلب من مثل صدای مُردنه___ مداد جادوییِ تو امید زنده موندنه___ نقش پرایِ بستمو،رو تن آسمون بکش___ رو دستای خشک کویر،قطره های بارون بکش___ کبوترِ نامه رسون،پر زد و رفت تو آسمون___ برای پیدا شدنش،تو دستام آب و دون بکش___ ماهی عشق من و تو،تو چنگ مُرداب اسیره___ اگه یه دریا نکشی،امروز و فردا میمیره___ اگه مترسک نکشی،کلاغِ شومِ مزرعه ____ گلهای آفتابگردونو رخمی و پرپر میکنه____ از غصشون خورشید خانوم با مزرعه قهر میکنه___ مزرعه تنها میمونه،برای خورشید خانومش شعرای غمگین میخونه____ با اون مداد جادوییت،واسه همه قناریها قفس هارو بی در بکش_____ واسه شبای بی کسی،سپیده و سحر بکش___ یادت نره مدادتو هرجا می ری جا نذاری____ بدون اون نمیتونی تو شب ستاره بکاری___ ...