وقتی در پیاده رو یک خیابان طولانی و شلوغ قدم بزنید و به چهره آدمهایی که می بینید دقیق شوید؛ هیچکدام از آدمها شبیه هم نیستند! هر کس ترکیبی از چشم و دهان و بینی و ابرو دارد و سفید و سبزه و گندمگون رنگ آمیزی شده است! اما آدمهایی هم هستند که وقتی آنها را میبینیم احساس میکنیم آنها را جای دیگری هم دیده ایم!! مثلا اگر در بلوار کشاوز تهران قدم بزنیم؛ احساس میکنیم این آدم را در چهار باغ اصفهان هم دیده ایم و یا در چهار راه ایه الله کاشانی در کاشان و یا در منطقه کویری «آران و بیدگل»! اما در واقع این آدمها یک نفر مشخص نیستند بلکه چهار نفراند و در چهار جای این ایران زیبا زندگی می کنند!! این چهره ها؛ کاملا آشنا هستند اما صد حیف که ترکیب چهره داد می زند که صاحب آن یک عقب افتاده ذهنی ست!