آهای دختر ها تقصیر من نیست ،تقصیر شما نیست، تقصیر هورمون ها هم نیست، همانقدر که من کوک نیستم تو هم کوک نیستی. آدمیت را در ما کشته اند. نمی گذارند زیبایی را ببینیم کاری کرده اند تا دختری قوس بدنش دیده میشود چشممان از حدقه بیرون میزند. شاید دلت از ما پر باشد ولی باور کن هیچ سازی تا کوک نباشد صدای موزون نمیدهد و اگر نوازنده ای باشد، حتی قوطی حلبی هم آواز میخواند. دختر ها اینقدر بر سر ما نکوبید تا به خودمان بیایم حداقل 15 سال در گوشمان از ناموس و جامعه و خیانت میخوانند. پر میشویم از محملات. تا به خودمان میآییم میبینیم غرق شدیم و هر چه دست و پا میزنیم بیشتر غرق میشویم. ذهنیت قبلی اکثرا پیروز است ... اینقدر بد نگویید از ما.. من اینگونه نبودم ،این نبودم این هم نخواهم ماند، اما کار از جای دیگری آب می خورد. لانه ی همه ی بد بختی ها "من" است این 2 حرف دمار از روزگار ما در آورده است .. پسر ها ، دختر ها بیاید گاهی محض تفنن کاری را بکنیم که نفعی در ان نیست،نفعی برای ما نیس بیایید خود را خود پرستی را بگذاریم کنار. بیایید برای شادی خود و دیگری بکوشیم. مادر ها پدر ها، آهای آدمها تا دیر نشده بیایی