دلم گرفته آسمون نميتونم گريه کنم__ شکنجه ميشم از خودم نميتونم شکوه کنم__ انگاري کوه غصه ها رو سينه من امده__ آخ داره باورم ميشه خنده به ما نيومده__ دلم گرفته آسمون از خودتم خسته ترم__ تو روزگار بي کسي يه عمر که دربدرم__ حتي صداي نفسم ميگه که توي قفسم__ من واسه آتيش زدن يه کوله بار شب بسم__ دلم گرفته آسمون يکم منو حوصله کن__ نگو که از اين روزگار يه خورده کمتر گله کن__ منو به بازي ميگيره عقربه هاي ساعتم__ برگه تقويم ميکنه لحظه به لحظه لعنتم__ آهاي زمين يه لحظه تو نفس نزن__ نچرخ تا آروم بگيره يه آدم شکسته تن