آنچنان کز رفتن گل خار می‌ماند به جا/ از جوانی حسرت بسیار می‌ماند به جا/ آه افسوس و سرشک گرم و داغ حسرت است/ آنچه از عمر سبک‌رفتار می‌ماند به جا/ کامجویی غیر ناکامی ندارد حاصلی/ در کف گلچین ز گلشن، خار می‌ماند به جا/ جسم خاکی مانع عمر سبک‌رفتار نیست/ پیش این سیلاب، کی دیوار می‌ماند به جا؟/ هیچ کار از سعی ما چون کوهکن صورت نبست/ وقت آن کس خوش کزو آثار می‌ماند به جا/ زنگ افسوسی به دست خواجه هنگام رحیل/ از شمار درهم و دینار می‌ماند به جا/ نیست از کردار ما بی‌حاصلان را بهره‌ای/ چون قلم از ما همین گفتار می‌ماند به جا/ عیش شیرین را بود در چاشنی صد چشم شور/ برگ صائب بیشتر از بار می‌ماند به جا