بی توازغم لبریزم رنگ زرد پاییزم بی تو بهارم زرده روز وشب پر درد وقتی که رفتی سفر شدم از تو بی خبر گفتی که برمیکردی به عهدت پایبندی برام پیغام آوردن قلب یارت رو بردن گفتن که عهد شکستی بر دیگری دل بستی شده بودم نیمه جون از حرفهای این و اون همش میکردم دعا دروغ باشن این حرفها رفتی تو ای بی وفا قلبم شکست ای بی وفا کشیدم من صدتا آه ای رفیق نیمه راه درسته که ما دوتا شدیم دویار جدا درسته که روزگار با من وتو یار نبود اما دلم میدونه خدا که مهربونه تقدیر بندهاشو بهتر از مامیدونه می دونم این جدایی بود تقدیر خدایی...