بـــه تــــو از تــــــــو می نـويسم بــــه تـــو ای هميشه در يـــاد ای هميشه از تـــــــــو زنده لحظه های رفته بر بــــاد وقتی که بن بست غربت سايه سار قفسم بود زير رگبار مصيبت بی کسی تنها کسم بود وقتــی از آزار پـــاييز برگ و باغم گريـــــه می کرد قاصد چشـــــــم تــــــو آمــــد مـــــــــژده ی روييــــــــــدن آورد بـــه تـــــــــو نـــامه مـــی نويــــسم ای عزيــــــــــــز رفتـــــه از دست ای کــــه خوشبختی پس از تــــــو گم شد و بـــه قــصه پيوست ای هميشگی ترين عشــــق در حضور حضرت تــو ای که می سوزم سراپا تــا ابد در حسرت تــــو به تـــــو نــــامه می نويسم نـــــامه ای نوشته بــر بــــــاد کـــه بـــــــه اسم تــــــــو رسيـدم قلمـــــم بــــــه گريــــه افتـــــــــاد ای تـــــو يـــــــارم روزگـــــــارم گفتنـــی هـــا بــا تـــو دارم ای تـــــــو يــــــارم