مثل من هرگز کسی عاشق نبوده سوختن از عشق را لایق نبوده از توام بر آتش و خاموشم از تو تا نگوئی بر وفا صادق نبوده هر چه میسوزم تو میگوئی کم است قصه ام ورد تمام عالم است پس چرا آزردنم را دوست داری حسرت و غم خوردنم را دوست داری ؟ هر چه را میخواستی از من بدست آورده ای مرگه ( غرورم ) بس نبود که قصد ( جانم ) کرده ای منکه دنیا را به پایت ریختم زندیگیها را به پایت ریختم من که با خوب و بده تو ساختم آبرویم را به خاک انداختم دیگر چه خواهی ؟ من که همچون بت پرستیدم ترا .... هرکجا رفتم فقط دیدم تورا .... با تمام گریه ها از دست تو ... میشکستم بغض و خندیدم تورا ... پس چرا آزردنم را دوست داری حسرت و غم خوردنم را دوست داری ؟