قد ِ همه ی نبودن های اجباری .. قد ِ همه ی ِ خواستن های دل من برای ِ بودنت لحظه شماری كردم... آرزوی ِ آمدنت مث ِ شهاب بود تو آسمون ِ ابری... گُم و ناممكن.. ی ِ شب ِ مهتاب كه دیگه دلم واسه دیدنت ماه رو نشون كرده بود ... آسمون ِ دلم صاف شد.. مهتاب خندید ُ بی ادعا گفت : ی ِ شب ِ مهتاب ... ماه میاد تو خواب ................... از همون شب تو میای تو خوابم ُ من رو تا مهتاب میبری ... دستهایت مثل ِ خورشید " گرم " .. آغوشت مث ِ مهتاب " نرم ".. حالا هر شب تو ایوون می شینم چشمم به ماه ِ شاید باز اجازه بده مهتاب مرا در آغوش بگیرد.........................