دنبالر در حالت آرشیو است. امکان ورود یا ارسال وجود ندارد. برای دریافت پشتیبان به backup.donbaler.net مراجعه کنید. تماس: [email protected]

سوته دلان: عد از اون تودهنی كه خوردیم، هر دو طب و رها كردم شدم شاگرد دكان مرحوم پدرم دواچی، اما افسوس كه در این دكان دوایی نبود برای درد من، جز نسخه‌ی اون طبیب ارمنی، ماطائوس عرق فروش... شبانه روزیش كردم، خاكه رو خاک كه مستیم از گل نیفته ...

1389/10/07 - 11:03 در دیالوگ‌های ماندگار
بدون دیدگاه

پیگیری‌کنندگان دیدگاه

(مشاهده)