من تو را سخاوتمندانه به كسي هديه مي دهم كه راز آفتابگردان و تمام سخاوت هاي عاشقانه اين گل معصوم را بداند ... و ترنم دل پذير هر آهنگ.... هر نجواي كوچك.... برايش يك خاطره مشترك باشد... او بايد از رنگين كمان چشمان تو تشخيص بدهد كه امروز هواي دلت آفتابيست يا آن دلي كه من برايش ميميرم سرد و بارانيست ... همان طور عاشق .. همان طور مبهوت ... آيا كسي پيدا خواهد شد از من عاشق تر و از من مهربانتر باشد براي تو ؟ تو را سخاوتمندانه با دنيايي از حسرت خواهم بخشيد ... و او را كه از من عاشقتر است هزار بار خواهم بوسيد...