کتاب زنده بیدار از منصور مومنی "بخش داد مرگ "

#لطیفه: از #زن تن میخواهند و دیگر هیچ ,تنی در مطبخ و تنی در بستر.

#اویس : تا هستیم ناگزیریم از تن,که جز با تن نمی یابیم یکدیگر را. تن امکان بودن ادمی ست بر زمین و بارگاه عشق ماست . تن اگر نبود اویس که بود که بیمار تو باشد؟

لطیفه : وای از تو. میدانی ام و این میگویی؟ بیزارم از تن آوران تن خواه. اینان در پی تن اند نه زن.

اویس: زن؟

لطیفه : آری زن. من که لایق #خردش نمی شمارید شما.

اویس : که باشیم ما ؟

لطیفه : #مردان را میگویم.

اویس: مردان یا نرینگان را؟

لطیفه : این مردان جز نرانند مگر؟ بگو مگو میکنی چرا؟

اویس: نرینگان را چه گویم؟ در زن اما خردی میشناسم ,اگرچه از #جنسی دیگر.

لطیفه : همین ! جنس دیگر؟

اویس : بگویم یا لال شوم ؟

لطیفه : بگو! تو هم بگو!

اویس :....

همون قبول خومدمونه دیگه...