آنگاه که غرور کسي را له مي کني آنگاه که کاخ آرزوهاي کسي را ويران ميکني.آنگاه که شمع اميد کسي را خاموش ميکني.آنگاه که بنده اي را ناديده مي انگاري.آنگاه که حتي گوشت را مي بندي تا صداي خُرد شدن غرورش را نشنوي.آنگاه که خدا را ميبيني و بنده خدا را ناديده مي انگاري.مي خواهم بدانم دستانت را به سوي کدام اسمان دراز مي کني تا براي خوشبختي خودت دعا کني ؟