Bi Asab
در مکتب شیخ بحثی در گرفته بود و مریدان همچون مردان درون صف ارزاق از سر و کول هم بالا رفتندی ، یکی از مریدان میگفت : درد عشق از همه درد ها افزون تراست ، دیگری جفت پا وسط حرفش میپرید که ای نادان ، گرسنگی نکشیده ای که درد عشق از یاد بری ..... دیگری ابراز فضل میکرد که درد دندان بسی ازدو درد دیگر بدتر است ،و اندرین جمع هرکس دردی را بدترین میدانست ، از درد زایمان تابه تنگ آمدن از ش*ش در اتوبوس بین راهی ...... شیخ از دور بر این بحث عمیق نظاره مینمود . مریدی نالید که ای شیخ ، کدامیک را تائید مینمائی ؟ شیخ گفت : هیچکدام ، زیرا تا به حال با مانتو و دامن و جوراب شلواري و چادر نرفته اي در مستراح كه نفهمي كدوم رو بالا بكشي، كدوم رو پايين كه در جا عاشقي از يادت برود .... مریدان جمله گریستند و نعره ها زدند تا بسر منزل مقصود دویدند.
Bi Asab
این روز ها به امید امدن کسی نیستم...بی کسی هم بد کسی نیست!!!
Bi Asab
باید مغرور بود؛؛؛ دور از دسترس ؛؛؛ باید مبهم بود و سرسنگین ؛؛؛ خاکی که باشی آسفالتت میکنند و از رویت رد میشوند ؛؛؛!!
Bi Asab
به سلامتی پسری که به عشقش گفت اگه یه روزی کنار یه دختر غیر از تو بخوابم شبیه که دارم واسه دخترمون لالایی می خونم
Bi Asab
بزرگ ترین گنج زندگی این است که گاهی ابلهاهم درست می گویند (وینستون چرچیل)