تقدیم میکنم به بهترین دوستم خانم جاسمین , که این مدت خیلی اذیتش کردم ..................................... سلام . همه پروانه هایی که دوروبرت میچرخند همه سیب های سرخ همه گل های محمدیو همه شعرهای حافظ سلامهای من هستند که از اتاق کوچکه دلم برایت پوست کرده ام وقتی از تو مینویسم واژه هایم پرنده میشوند دفترم به رقص می آیدو آهسته آهسته از پلکهایم خورشید میریزد . اگر خودخواهی نبود برایت مینوشتم که خداوند تو را برای دل من آفرید است برای لحظه های آسمانی من اما چقدر دور چقدر فاصله چقدر انتظار . انتظار . انتظار............................... انگار سهم منو تو از عشق همین انتظاریست که مثل یک سیب بین ما تقسیم شده است . حالا به سیب سرخ عشق فکر میکنم و به روزهایی که پشت در منتظرت زودتر بیا دلتنگ تو هستم همین