.... هیچ وقت... .. هیچ وقت نقاش خوبی نخواهم شد... .. امشب دلی کشیدم.... .... شبیه نیمه سیبی... ... که به خاطر لرزش دستانم... .... در زیر آواری از رنگ ها.... .... ناپدید ماند...
.. همه اینو می دونن ..که بارون.. ..همه چیز و کسمه.. ...آدمی و بختشه.. ..حالا دیگه وقتشه.. ..که جوجه ها را بشمارم.. ..چی دارم چی ندارم.. ..بقاله برادرم.. ..می رسونه به سرم.. ..آخر پاییزه... ..حسابا لبریزه... ..یک و دو ! هوشم پرید.. ..یه سیاه و یه سفید... ...جا جا جا.. ..شکر خدا... ... شب و روزم بسمه..