mohsen
یادته یه روز بهم گفتی هر وقت خواستی گریه کنی برو زیر بارون که نکنه نامردی اشکاتو ببینه و بهت بخنده ... گفتم اگه بارون نیامد چی؟ گفتی اگه چشمای تو بباره آسمون گریش میگیره... گفتم: یه خواهش دارم وقتی آسمون چشمام خواست بباره تنهام نزار گفتی به چشم... حالا من دارم گریه میکنم و آسمون نمیباره... تو هم اون دور دورا ایستادی به من میخندی
mohsen
خواستم با یکی درد دل کنمـــ .. ! ؟ اول ازش پرسیدم سیگار داری .. ! ؟ گفت میـــــــــــــخوای بکشی ... ! ؟ گفتم نه .. ! ! تو بکش تا طاقت حرفامو داشته باشی ........
mohsen
در روزگاری که لبخند ادمها به خاطر شکست توست بر خیز تا بگریند.کوروش کبیر
mohsen
کسانی به دوستی خدا میرسند که از مرز دوستی انسان ها با موفقیت گذشته اند. زرتشت
mohsen
به دنبال خدا نگرد.خدا در بیابان های خالی از انسان نیست.خدا در جاده های تنهای بی انتها نیست به دنبالش نگرد
mohsen
کهنه تر ز دستِ مسافر, دسته چمدان گره خورده تر از یک چشم باکره به لرزش دستان پیچ خورده ریل در ادامه ی نگاه تَرش سکوت ایستگاه,صدای هوو...هووی قطار و خواب قلب خرش...
mohsen
شب بلند, دیوار تاریکی بلند و دست ماه کوتاه
نیست روشنی که بشوید روی تَرم از تاریکی...
mohsen
..اینجا آسمان صاف تا قسمتی به رنگ دوستی همراه با غبار فراق است.توده ی سلام به سمت شما در حرکت است.ضمنا احتمال بارش بوسه فراوان است
mohsen
میشنوم صدای عشق را از لا به لای نوازش های پر مهر تو میشنوی صدای محبتم را از سوی بوسه های پر از عشق من
mohsen
سیگار بعدی را روشن میکنم کامی از لبش میگیرم بجای لبهایی که چندی است نبوسیده ام انگشتانم بوی تند سیگار میگیرند همان انگشتانی که همچو باد جنگل موهای تورا نوازش میکردند دیگر این اندام سوزان تو نیست که مرا احاطه کرده دود سیگار است و بس… سیگارم که به آخر میرسد لبم را میسوزاند مانند بوسه ای که تو هنگام خداحافظی به آن تقدیم کردی …
mohsen
اگر دروغ رنگ داشت هر روز شاید ده ها رنگین کمان در دهان ما نطفه می بست و بی رنگی کمیاب ترین چیزها بود
mohsen
ساده لباس بپوش! ساده راه برو! اما در برخورد با دیگران ساده نباش زیرا سادگی ات رانشانه میگیرند! برای درهم شکستن غرورت
mohsen
وقتی که ماه باشی... پلنگ ها هم خودشان را به بلندی می رسانند و به طمع چنگ انداختن بر صورتت جست و خیز می کنند...
mohsen
زندگی برگ بودن در مسیر باد نیست امتحان ریشه هاست، ریشه ای هرگز اسیر باد نیست
mohsen
خنده بر لب میزنم تا کس نداند راز من** ور نه این دنیا که ما دیدیم خندیدن نداشت