زن جوانی در سالن فرودگاه منتظر پروازش بود. چون هنوز چند ساعت به پروازش باقی مانده بود، تصمیم گرفت برای گذراندن وقت کتابی خریداری کند. او یک بسته بیسکوئیت نیز خرید و برروی یک صندلی نشست و درآرامش شروع به خواندن کتاب کرد... . مردی در کنارش نشسته بود و داشت روزنامه می‌خواند. وقتی که او نخستین بیسکوئیت را به دهان گذاشت، متوجه شد که مرد هم یک بیسکوئیت برداشت و خورد. او خیلی عصبانی شد ولی چیزی نگفت. پیش خود فکر کرد: «بهتر است ناراحت نشوم. شاید اشتباه کرده باشد.» ولی این ماجرا تکرار شد. هر بار که او یک بیسکوئیت برمی‌داشت ، آن مرد هم همین کار را می‌کرد. این کار او را حسابی عصبانی کرده بود ولی نمی‌خواست واکنش نشان دهد. وقتی که تنها یک بیسکوئیت باقی مانده بود، پیش خود فکر کرد: «حالا ببینم این مرد بی‌ادب چکار خواهد کرد؟» مرد آخرین بیسکوئیت را نصف کرد و نصفش را خورد. این دیگه خیلی پرروئی می‌خواست! او حسابی عصبانی شده بود. در این هنگام بلندگوی فرودگاه اعلام کرد که زمان سوار شدن به هواپیماست. آن زن کتابش را بست، چیزهایش را جمع و جور کرد و با نگاه تندی که به مرد انداخت از آنجا دور شد و به سمت دروازه اعلام شده رفت.

ســـلام آقا محمد
خوبید انشالا؟

یک روز آموزگار از دانش آموزانی که در کلاس بودند پرسید آیا می توانید راهی غیر تکراری برای ابراز عشق ، بیان کنید؟

برخی از دانش آموزان گفتند با بخشیدن عشقشان را معنا می کنند. برخی «دادن گل و هدیه» و «حرف های دلنشین» را راه بیان عشق عنوان کردند. شماری دیگر هم گفتند «با هم بودن در تحمل رنجها و لذت بردن از خوشبختی» را راه بیان عشق می دانند.

در آن بین ، پسری برخاست و پیش از این که شیوه دلخواه خود را برای ابراز عشق بیان کند،

داستان کوتاهی تعریف کرد:

یک روز زن و شوهر جوانی که هر دو زیست شناس بودند طبق معمول برای تحقیق به جنگل رفتند. آنان وقتی به بالای تپّه رسیدند درجا میخکوب شدند. یک قلاده ببر بزرگ، جلوی زن و شوهر ایستاده و به آنان خیره شده بود. شوهر، تفنگ شکاری به همراه نداشت و دیگر راهی برای فرار نبود. رنگ صورت زن و شوهر پریده بود و در مقابل ببر، جرات کوچک ترین حرکتی نداشتند. ببر، آرام به طرف آنان حرکت کرد. همان لحظه، مرد زیست شناس فریاد زنان فرار کرد و همسرش را تنها گذاشت. بلافاصله ببر به سمت شوهر دوید و چند دقیقه بعد ضجه های مرد جوان به گوش زن رسید. ببر رفت و زن زنده ماند.

داستان به اینجا که رسید دانش آموزان شروع کردند به محکوم کردن آن مرد. راوی اما پرسید : آیا می انید آن مرد در لحظه های آخر زندگی اش چه فریاد می زد؟

بچه ها حدس زدند حتما از همسرش معذرت خواسته که او را تنها گذاشته است! راوی جواب داد: نه، آخرین حرف مرد این بود که «عزیزم ، تو بهترین مونسم بودی.از پسرمان خوب مواظبت کن و به او بگو پدرت همیشه عاشقت بود.››

قطره های بلورین اشک، صورت راوی را خیس کرده بود که ادامه داد: همه زیست شناسان می دانند ببر فقط به کسی حمله می کند که حرکتی انجام می دهد و یا فرار می کند. پدر من در آن لحظه وحشتناک ، با فدا کردن جانش پیش مرگ مادرم شد و او را نجات داد. این صادقانه ترین و بی ریاترین ترین راه پدرم برای بیان عشق خود به مادرم و من بود.

ممنونم محمد عزيز

با دو تا گوشم شنیدم شیخ شهر
روز جمعه بر فراز منبری

شیره‌ها را خورد و حکمت در نمود
گفت: ای شیره سرا پا شکّری

بعد از آن فرمود این طوفان و سیل
در اروپای به این پهناوری

باشد از بی‌بند و باری زنان
بی‌حجابی، لخت و عوری، دلبری

گفتم: ای شیخ اجل، صد آفرین
بر چنین کشف ثقیل الباوری

مانده‌ام انگشت بر لب از کجا
کرده‌ای این کشف، خیلی محشری

این چنین کشف هوا پلتیک را
ثبت باید کرد، ثبت محضری

تازه فهمیدم شقیقه با گوزن
ربط دارد در بلاد کافری

"تخم کفتر" خورده‌ای ای ناقلا
کاین چنین افکار را می‌پروری؟

من گمانم وحی بر تو می‌شود
مرگ من... جان قلی... پیغمبری؟

پس اگر نه این همه اسرار را
از کجای خویش در می‌آوری؟

من شنیده بودم این حرف ظریف:
هر کجا جنگ است در هر کشوری

پای یک زن در میان باشد، ولی
نه امور جوی و بالا سری

پس اگر این است ای شیخ بزرگ
بهتر از هر کس خودت مستحضری

خشکسالی در بلاد مسلمین
از گناه چادر است و روسری

رودها خشک و درختان زرد رو
مُرد گاو مش حسن از لاغری

تا ببارد برف و باران از هوا
در هوای سرد ماه آذری

امر کن زن‌ها کمی شل‌تر کنند
روسری را این وری یا آن وری

تا مگر باران ببارد بر زمین
محض ابروی زری، خال پری

بعد از آن درویش کن چشم خودت
یا نگاهش کن به چشم خواهری

تا که دیدی سیل جاری شد، بگو
بس کنند آن عشوه و عشوه‌گری

روی خود محکم بگیرند آن چنان
کاسمان وا‌ماند از سیل آوری

گر چه با این حرف‌ها شیخ کبیر
آبروی شیخ‌ها را می‌بری

لیک ممنونم برای طنز ما
دمبدم مضمون نو می‌پروری

حال می‌فهمم چرا اشعار من
هر کجا دارد هزاران مشتری

شیخ اگر کفر است آن چه گفته‌ام
کفر ما‌ها را تو در می‌آوری

خر تصور کرده‌ای این قوم را
یا که خود "بل نسبت" خرها، خری؟

گر شود سوراخ سقف آسمان
این چنین باید بگیری پنچری؟

بنده می‌پنداشتم هالو منم
تو که از هر هالویی هالوتری