مستی ام درد منو دوا نمی کنه

غم با من زاده شده منو رها نمیکنه

شب که از راه میرسه

غربتم باهاش میاد

توی کوچه های شهر

بازم صدای پاش میاد

من غمای کهنمو بر میدارم

که توی میخونه ها جا بذارم

گرمی مستی میاد توی رگمهای تنم

میبینم دلم می خواد با یک حرف بزنم

کی میاد به حرفهای من گوش بده

آخه من غریبه هستم با همه

یکی اشنا میاد به چشم من

ولی از بخت بدم انوم غمه

خسته از هر چی که بود

خسته از هر چی که هست

راه میفتم که برم

مثل هر شب مست مست

باز دلم مثل همیشه خالیه

باز ذلم گریه تنهایی میخواد

بر میگردم تا ببینم کسی نیست

میبینم غم داره دنبالم میاد