سهراب گفتی: چشمها را باید شست… شستم ولی………….! گفتی: جور دیگر باید دید………… دیدم ولی…………! گفتی زیر باران باید رفت…. رفتم ولی…..! او نه چشمهای خیس و شسته ام را… نه نگاه دیگرم را… هیچ کدام را ندید!!!!! فقط زیر باران با طعنه ای خندید و گفت: دیوانه ی باران ندیده !!!