ای دوست به خدا دوری تو دشوار اســــــــــــــت /بی تو از گردش ایام دلم بیزار اســــــــــــــت/ بی تو ای مونس جان، دل ز غمت میسوزد/ دل افسرده من طالب یک دیــــــــــــــدار اســــــــــــت ...
من تا زمانی به تو احترام می گذارم که تو به من احترام بگذاری !
من به تو چنین حقی را نمی دهم که [بخاطر دیدگاهم] به من بگویی انسان شروری هستم.
من به تو چنین حقی را نمی دهم که به من بگویی به جهنم می روم.
من به تو چنین حقی را نمی دهم که عقایدت را به من تحمیل کنی.
من به جهل احترام نمی گذارم. من به شستشوی مغزی احترام نمی گذارم. من به فرقه ها احترام نمی گذارم. من به تنفر، تعصب، زن ستیزی، تبعیض جنسی و ظلم و ستم (استبداد) احترام نمی گذارم !
من به دین تو احترام نمی گذارم و لازم نیست که این کار را بکنم !
از غم خبری نبود اگر عشق نبود.... دل بود ولی چه سود اگر عشق نبود؟ بی رنگتر از نقطه ی موهومی بود.. این دایره ی کبود اگر عشق نبود ..از آینه ها غبار خاموشی را عکس چه کسی زدود اگر عشق نبود؟ در سینه ی هر سنگ دلی در تپش است... از این همه دل چه سود اگر عشق نبود؟ بی عشق دلم جز گرهی کور چه بود؟ دل چشم نمی گشود اگر عشق نبود از دست تو در این همه سرگردانی تکلیف دلم چه بود اگر عشق نبود؟