Nazanin
به یُمنِ قدمت قلبم می ایستد (!) این مردن ؛ ادب است .........
Nazanin
چه بزن بزنیست عشق یكی او را می زند ... او مرا... من شاهرگم را ..... !
Nazanin
شلیک هر گلوله خشمی است که از تفنگ کم می شود سینه ام را آماده کرده ام تا تو مهربان تر شوی
Nazanin
براي آن مينويسم که روزي دلش مهربان بود ، مينويسم تا بداند که دل شکستن هنر نيست ، نه ديگر نگاهم را برايش هديه ميکنم و نه ديگر دم از فاصله ها ميزنم ، و نه با شعرهايم دلتنگي را فرياد ميزنم . مينويسم تا شايد نا مهرباني هايش را باور کند .
Nazanin
بــــــی تــــــو روزگــــــارم را سیــــاهی ول نمی کند مــــــوی ســـــــرم را سپیـــــدی ... بای
Nazanin
دلم یک آمدن میـــــخواهد ... بی هیچ رفتنی ! و یـــک همدم ؛ که خیانت نداند ... !!!
Nazanin
دنیـــــام دستـــــای تــــوئه کـــــه تــــو دستــــای منــــه ...
Nazanin
ســــرد خواهد شد روزها، بی آغوش ِ من بَر تن کن ... دروغ هایی را که بافــتی...!
Nazanin
من را زیر خاکستر جا گـــــذاشتـــــــی!!! آهـــــــایــــــــــ با توام ... تـــــــــــــ ـو یادتـــــ نـــرود!!! من به خاطر تــــــــو آتـــــــش گـــرفته ام ...
Nazanin
مـــــــــن زخمــــــــهای بی نظیری به تــن دارم اما تــــ ـــــو مهــــربان تــــرینشان بودی ، عمیـــــق تــــرینشان ، عــــزیــــــــز تـــرینشان ! بعــد از تــــ ـــو آدم ها تنها خــــراش های کوچکی بودند بــر پوستـــــم که هیچ کـــــــدامشان به پای تـــــ ــــــو و به قلبــــــم نـــــــرسیدند . . .
Nazanin
یعنـــــی می شود روزی برسد کـــــه بیـــــایی مرا در آغـــــــوش بگیـــــری بخواهــــــم گله کنم بگویـــــــی هیس همه کــــــابوس ها تمـــــــام شد ...؟
Nazanin
خــودمـ ـــ ــان را پیــدا کنیــ ـم ... نیمـــ ـــه ے گمشـ ــ ـــ ـده مـان پیشـ ـــکـش !!!
Nazanin
سُــــقوط تــــاوان پریدن با بعضی هاست...