ای بابا.اصلیش اینه دیگه؟

من امروز فک میکنم همه میخوان منو بزنن شوما ببخشید

ببین محمد هنو تب فرار مغزها داغه میتونی فرار کنی چظوره؟

اینجا یه دوستی دارم به اسم لوگیانتو. لوگیانتو خیلی پسر خوب و لعنتیه. چند روز پیش رسما ملقب شد به لوگیانتوی خاک بر سر. وقتی صداش می کنم خودش بر می گرده به خودش می گه خاک بر سر. علت مفتخر شدنش به این لقب ، اینه که زیاد خاک تو سری می کنه. از اونجایی که اینجا یه کشوره آزاده و مردم حق دارن شیوه زندگیشون رو انتخاب کنن ، من هم کاری به کار لوگیانتو نداشتم. یکی مثل من زندگیش رو می ذاره سر درس و ورزش ، یکی هم مثل این لوگیانتوی خاک بر سر ، زندگیش می شه درس و نرمش!

تا اینکه چند وقت پیش دیدم لوگیانتو با یکی از دخترهای ایرانی دانشگاه دوست شده. چند روز بعد با یه دختر ایرانی دیگه. اخیرا هم باز با یکی دیگه. دیدم اینطوری نمی شه ، باید یه کاری کرد و گرنه مهد کودک دانشگاه به زودی پر می شه از بچه های لوگیانتو و دختران نجیب وطنی. برای اینکه یه وقت پیش خودش فکر نکنه همه دخترای ایرانی اینطوری هستن و احتمالا یکی دو درصدشون هستن که هنوز ، شاید ، ممکنه ، محال نیست ، حالا خدا رو چه دیدی ، باشن که خوب هستن و ما چه ملت سر بلندی هستیم ، براش یه جریان واقعی که تو ایران اتفاق افتاده بود رو تعریف کردم :

روز بود و آقا دزده در شهریار ، یه جایی نزدیک تهران ، به خیال اینکه کسی داخل خونه نیست ، از دیوار رفت بالا. بعد از اونور دیوار اومد پایین. وارد خونه شد . نگو خانوم خونه ، صرع داره و از حمام اومده بیرون ، فرصت نکرده لباس بپوشه و دچار حالت صرع شده . وقتی دزد وارد اتاق می شه می بینه یه بانوی جوان ، بدون هیچگونه لباسی بر تن ، وسط اتاق ولو شده. می ره یه پتو می آره می اندازه رو خانومه و خودش می ره سراغ طلا جواهرات و وسایل ارزشمند. همه رو جمع می کنه می بره. چند روز بعد جناب دزد دستگیر می شن. شوهر اون خانوم توی کلانتری ، پای دزده رو بوسید و بهش گفت هر چی بردی نوش جونت. تو شاید دزد مال مردم باشی ، اون هم بخاطر گرفتاری مالی و بیکاری ، اما دزد ناموس مردم نیستی.

اینطوریه لوگیانتوی خاک بر سر. فکر نکن همه ایرانی ها آره. خاک بر سرت. وقتی اون دنیا اسهال گلاسه بهت دادن خوردی ، می فهمی آخر عاقبت این کارها چیه.

هه
بيخيال

آخی