!L@
کاش میدانستی آن کس که تو در تو امید به زندگی را پرورش می داد ، خودش محتاج قطره ای از باران محبت بود .
!L@
گله دارم ز همه قول و قراری که نشد / سردی عشق تو و فصل بهاری که نشد .
!L@
خسته در حبس زمینم ، ماه من یادم کن / به نگاهی ، به پیامی ، سخنی شادم کن .
!L@
وقتی پروانه ی عشق در تاری بیفتد که عنکبوتش سیر باشد ، تازه قصه ی زندگی شروع می شود ، زیرا دیگر نه می تواند پرواز کند نه بمیرد .
!L@
لحظه ها خاطره اند ، زندگی شوق تمنای همین خاطره هاست ، بیادتم .
!L@
بر هوشمند سلسله ننهاد دست عشق / خواهی که زلف یار کشی ترک هوش کن .
!L@
تردیدها به ما خیانت می کنند تا به آنچه که لیاقتشان را داریم نرسیم .
!L@
دنیا به من نیاموخت در غیابت صبور باشم اما وفا به من آموخت که فراموشت نکنم .
!L@
در زندگی محتاج دو چیز باش ، قلبی که دوستش داری و قلبی که دوستت داره .
!L@
گاهی آدم میشکنه ، زخمهایی هست که تقصیر هیچکس نیست ولی جاشون میمونه تا ابد .
!L@
گاهی وقتها سکوت فریاد معرفت است ، گرچه ساکتیم ولی به یادتیم .
!L@
نبودی تا ببینی گه چگونه غزل در تاب یاسمن تب کرد و تا صبح نالید ، نبودی تا ببینی که آسمان چه بی قرار و معصومانه اشک می ریخت و تن سرد مرا نوازش می کرد ، نبودی تا ببینی که چگونه چشمانم در انتظارت ماند و نیامدی .
!L@
آرزو دارم شبی عاشق شوی / آرزو دارم بفهمی درد را / میرسد روزی که بی من لحظه ها را سر کنی / میرسد روزی که مرگ عشق را باور کنی / میرسد روزی که شبها در کنار عکس من / نامه های کهنه ام را مو به مو از بر کنی .
!L@
فلانی ؟ می دانی ؟ می گویند رسم زندگی چنین است : می آیند ، می مانند ، عادت می دهند و می روند ، و تو در خود می مانی ، و تو تنها می مانی ، راستی نگفتی ؟ رسم تو نیز چنین است ؟ مثل همه ی فلانی ها ؟