اینایی که می گن امام حسین اگه آدم خوبی بوده به عزاداری احتیاج نداره چرا یه کم با این جملات بیشتر بازی نمی کنن تا جواب خودشون رو پیدا کنند؟!

اولا فرهنگ عزاداری در تمام ملل ( حالا یه جا با سینه زدن یه جا با گریستن یه جا هم با گل آوردن) نشون دهنده ی ارادت عزاداران به اون فرد فوت شده است.

پس کسی که عزاداری می کنه از دلتنگی و اندوه ندیدن دوباره ی اون فرد فوت شده است و نه از بد بودن یا خوب بودنش.
چه بسا که اون خدابیامرز هرچه خوب تر بوده باشه اندوه رفتنش هم سنگین تره! مگر انسان به کمال رسیده ای باشیم که در برابر حادثه ی مرگ عزیزی بتونیم از همون لحظه ی اول صبر پیشه کنیم و لبخند بزنیم و بگیم :"خوش به حالش!از این دنیای مکافات راحت شد!" حقیقت هم همینه.ولی همچینم نمیشه بی خیالی طی کرد! یه آدم مرده!

حالا اگه به اینایی که می گن چرا برای امام حسین عزاداری می کنید، جواب بدیم که باشه از این به بعد عزاداری نمی کنیم ... احیانا بعدا نمی پرسن شما که اینقدر امامتون رو دوست دارید چرا ایام شهادتش هیچ تکونی به خودتون نمی دید؟! هان؟ نمی پرسن؟
دیگه نحوه ی عزاداری به شعور عزادار ربط داره و هیچ برگشتی به شخصیت فرد فوت شده نداره.یکی درس معرفت می ده تا بفهمونه چه عزیزی رو از دست دادیم و ازش بهره نبردیم.یکی دیگه هم هی نعره می زنه می گه سرش اینجوری برید پاش اونجوری قطع شد!
والاسلام!