شبـت بخیــر . . ./

سلام امیر جان خوبی؟ برا بابای من دعا کن مریضه

امیر جان مث ِ ویروس ِ آنفولانزاست میاد میفته به جون ولی دیگه رفع شد قول میدم عوض نکنم

علی یارت داداش

سایت های نرخ ِ آنلاین ، هر 30 ثانیه یه بار به روز میشه / اما بازم کم میاره

کوین کارتر عکاس ۳۳ ساله استرالیایی برای عکسبرداری و تهیه خبر از شورش در سودان قحطی زده راهی آن کشور شد. هر ساعت ۲۰ نفر از گرسنگی می مُردند. کارتر، خسته از مشاهده جماعتی که از بی غذایی تلف می شدند به بوته زاری پناه برد. در آنجا دخترک نحیفی را دید که تلاش می کرد خود را به یکی از مراکز توزیع غذا برساند. در حالی که سعی داشت از او عکس بگیرد، لاشخوری در نزدیکی او به زمین نشست. کارتر ضمن اینکه نمی خواست پرنده فرار کند کادر بندی را شروع کرد. به گفته خودش ۲۰ دقیقه انتظار کشید شاید کرکس بالهایش را باز کند. اما این اتفاق روی نداد. کارتر پس از اینکه از صحنه عکس گرفت پرنده را فراری داد. عکاس پس از این واقعه دچار آشفتگی عصبی و روحی شدیدی شد. روزنامه نیویورک تایمز عکس کارتر را خرید و آن را در شماره ۳۶ مارس ۱۹۹۳ چاپ کرد. او به خاطر این عکس برنده جایزه پولیتزر( معتبرترین جایزه عکاسی دنیا) شد، اما چنان دچار تنش های روانی شده بود که سه ماه بعد دست به خودکشی زد.

من مَرد ِ این قصه بودم اما تو حوایش نبودی...

گاهی من با تو ، او می زاید / و آنها می شویم/شود/!