اشکی از شاخه فرو ریخت
مرغ شب ناله تلخی زد و بگریخت

ماه بر عشق_ تو خنديد...
يادم آيد كه بمن گفتي ازين عشق حذر كن
لحظه اي چند بر اين آب نظر كن...

آب آیینه عشق گذران است
تو که امروز نگاهت ره نگاهی نگران است
باش فردا که دلت با دگران است
(من جوتب دادم ولی فقط یکم جابجا نوشتی گل بانو)

بقيشو دست و پا شكسته بلدم
لاييك