سلام بهي كم پيدايي

ینی زندگی من پر تنشه

شب عروسیه، آخرشبه ، خیلی سرو صدا هست ، عروس رفته توی اتاق لباساشو عوض کنه، هرچی منتظرشدن برنگشته، در رو هم قفل کرده.... داماد سراسیمه داره پشت در راه میره ، داره از نگرانی دیوونه میشه ... مامان و بابای دختره پشت در داد میزنند: مریم؟؟؟ دخترم ؟؟ درو باز کن ... مریم جان سالمی؟؟؟؟ آخرش داماد طاقت نمیاره و به هر مصیبتی شده در و میشکنن رو میرن تو...مریم نازه مامان و بابا مثل یه عروسک زیبا کف اتاق خوابیده لباس قشنگ عروسیش با خون یکی شده، ولی رو لباش لبخنده! همه مات و مبهوت دارن به این صحنه نگاه میکنن .. کنار دست مریم یه کاغذ هست، یه کاغذی که با خون یکی شده، بابای مریم میره جلو، هنوزم چیزی رو که میبینه باور نمیکنه، با دستای لرزون کاغذ رو برمیداره و بازش میکنه و میخونه:
سلام عزیزم دارم برات نامه مینویسم، آخرین نامه زندگیمو، آخه اینجا آخر خط زندگیمه، کاش منو تو لباس عروسی میدیدی، مگه نه اینکه همیشه آرزوت همین بود؟! علی جان دارم میرم که بدونی تا آخرش رو حرفم ایستادم، میبینی علی؟؟ بازم تونستم باهات حرف بزنم!
دیدی بهت گفتم باز هم با هم حرف میزنیم؟ ولی کاش منم حرفای تورو میشنیدم . دارم میرم چون قسم خوردم . تو هم قسم خوردی، یادته؟! گفتم یا تو یا مرگ ، تو گفتی، یادته؟! علی تو اینجا نیستی من تو لباس عروسم ولی تو کجایی؟ داماد قلبم تویی چرا کنارم نمیای؟ کاش بودی میدی مریمت چطوری داره لباس سفید عروسشو با خون رگش رنگی میکنه! کاش بودی و میدیدی مریمت تا آخرش رو حرفاش موند!
علی مریمت داره میره که بهت ثابت کنه دوست داشت، حالا که چشام دارن سیاهی میرن ، حالا که همه بدنم داره میلرزه، همه زندگیم مثل یه سریال داره از جلوی چشام میگذره، روزی که نگاهم تو نگاهت گره خورد یادته؟! روزی که دلامون لرزید یادته؟! روزای خوب عاشقیمون یادته؟! نقشه های آیندمون یادته؟! علی من یادمه، یادمه چطور بزرگترهامون، همونهایی که همه زندگیشون بودیم پا روی قلب هردومون گذاشتن، یادمه روزی که بابات از خونه پرتت کرد بیرونکه اگه دوسش داری تنها برو سراغش....
یادمه روزی رو که بابام خوابوند زیر گوشت که دیگه حق نداری اسمشو بیاری. یادته اونروز چقدر گریه کردم؟؟؟ تو اشکامو پاک کردی و گفتی وقتی گریه میکنی چشمات قشنگتر میشه! هه میگفتی که من بخندم!!! علی حالا بیا ببین چشام به اندازه کافی قشنگ شده یا بازم گریه کنم؟! هنوز یادمه که بابات فرس