اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

رهــا كـــن آسـمـان هـا را ،

بـیـا ایـن جـا قـضـاوت كـن

بـبـیـنـم در زمـیـن یـك مــرد پـیـدا مــی كـنــی یـا نــه؟

تـو هـم مـثـل هـمـه ، امـروز و فـردا مـی كـنـی یـا نـه؟

بـنـدگـانـت را از نـنـگ آدم بـودن و بـیـهــــوده فــرسودن ،

مبـــرّا می كنی یا نه ؟

بـــرای آخــــریـن پــرســـــش

قیامت را بگو ، مـــــــــردانه ، برپا می كنی یا نه ؟

اینگونه شاید احساسم نمیرد