اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

چونان که التهاب بیابان ...

سراب را....

دیگر چیزی نمانده ... طاقت من ... یک کبریت بکشم ، تمام می شود

هیچکس جز تو ...

جز این هر لحظه فرسودن

راهی که درو نجات باشد

درسالروزتنهایی ام..!!

هیچ کس..!!

حتی خودم نبودم.!

شمع تولدم را فوت کردم. ...

خســــــــته ام...!! شاید برای همیـــــشـــه رفتم..!!

برای کسی که ....

اما

خوب که فکر میکنم

مـــن


می بینم

تقصیر تو نیست ...

شـــد خـــاطـــره و مـــونـــد در یـــاد ..

علــت بـی خــوابــی ام را....

چگـونــه بگــویــم..