اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

من درسرزمینی زندگی میکنم که درآن دویدن سهم کسانی است که نمیرسند و رسیدن حق کسانی است که نمیدوند

از آشی که نخورده ام…

شکسپیر

باران حضورت كه ببارد تنهاييم خشكساليش را تعطيل ميكند

کیست که ساغر محبت از دست تو نوش کرد

و حلقه بندگی دیگری به گوش کرد؟

باید از خاطره ها خالی شد

باید از سرخی خورشید گریست

انتظار ممکن نیست

راه برگشت برایم دور است

آسمان سرختر از جامه من پوشیده است