اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

ای ایستاده به تماشای فراموشی من !

این روزا صدای داد و فریادی نیست...

نگران نباش ! تنها و تنها با خودت صادق باش

بر وداع مسافر .....

و من با دستهايم نامت را

بر شيشه هاي غبار گرفته نقاشي مي كنم

تا يادم بماند...

كه تو مرا دوباره آفريدي !

من با لبخند زیبای تو...

این رمضان را خدا بر من ببخشاید که

بت پرست شدم...!

ای کاش کیفرش آغوش تو باشد....

آيا سكوت روشن ترين واژه ها نيست ؟

ای کاش در آن زمان که می رفتی زود

از غربت انتظار می پرسیدی

(قیصر)

سلام.....علیرضا هسنم....

تمام عابران تو می شوند

بهار است یا پاییز

تابستان است

یا زمستان

برای این درخت پیر روییده بر مرز

اما می خواهد بداند

سرانجام

هیزم شکن از کدام سو می آید

به کدام سو می افتد

نیستی و

موجها هنوز

سنگ خاک را

به سینه می زنند

بگو به معجزه عشق جابجاش کنم